“Hij is ons speciale kind”, zei Larissa over haar zoon Noud. Ik werd daar zo door geraakt, omdat het precies omschrijft hoe ik naar kinderen zoals hem kijk; kinderen die om wat voor reden dan ook die wat meer tijd en ruimte nodig hebben om te ontdooien.
Ik trof de twee voor een kinder reportage op de zandvlakte bij Bakkeveen. Er was een schep mee, waar de tweejarige Noud wel raad mee wist. Ondertussen kon ik even met Larissa praten over haar prachtige zoon. Noud kreeg met zes maanden oud een hersenbloeding, wat zorgde voor epilepsie waar hij veel last van heeft. Ook kan hij eten niet goed verdragen en is er sprake van een ontwikkelingsachterstand. Artsen hadden de verwachting dat hij nooit zou gaan lopen – iets wat hij nu toch doet, ook al is het niet zo snel als zijn grote broer. Hoe Noud zich verder zal ontwikkelen blijft onduidelijk, dus alles wat wel lukt is een lichtpuntje.
Het belangrijkste voor mij was: ga mee in zijn spel, in wat hij aangeeft. Dus dat deed ik. De bellenblaas die ik had meegenomen was een groot succes. Voor de rest liet ik me leiden door wat ik voor me zag. Wat me vooral is bijgebleven is hoe Noud de wereld beleeft en hoe liefdevol Larissa met hem omgaat, hoe pittig de situatie ook is soms…
Wil jij ook mooie foto’s van jouw speciale kind? Klik dan hier
Liever eerst meer informatie? Lees dan mijn werkwijze
